بسیاری از مردم بر این باورند که هرچه هد پمپاژ کمتر باشد، بار موتور کمتر است. بر اساس این تصور غلط، هنگام انتخاب پمپ آب، هد پمپ اغلب بسیار بالا انتخاب می شود. در حقیقت، برای پمپ های آب گریز از مرکز، پس از تعیین مدل پمپ، مصرف برق با دبی واقعی پمپ نسبت مستقیم دارد. دبی پمپ آب با افزایش هد کاهش می یابد، بنابراین هر چه هد بالاتر باشد، دبی کمتر و مصرف برق کمتر می شود. برعکس، هرچه هد پایین تر باشد، دبی بیشتر و مصرف برق بیشتر می شود. بنابراین، برای جلوگیری از اضافه بار موتور، عموماً لازم است که هد پمپاژ واقعی پمپ آب کمتر از 60 درصد هد کالیبره شده نباشد. بنابراین هنگامی که از هد بالا برای پمپاژ هد پایین استفاده می شود، موتور مستعد اضافه بار و تولید گرما است و در موارد شدید می تواند موتور را بسوزاند. در صورت نیاز به استفاده اضطراری، برای کاهش سرعت جریان و جلوگیری از اضافه بار موتور، باید یک شیر دروازه برای تنظیم سرعت جریان آب (یا یک خروجی کوچک باید با چوب یا مواد دیگر مسدود شود) روی لوله خروجی نصب شود. به افزایش دمای موتور توجه کنید. اگر موتور بیش از حد گرم شده است، سرعت جریان خروجی باید کاهش یابد یا ماشین باید به موقع خاموش شود. این نیز به راحتی می تواند منجر به سوء تفاهم شود. برخی از اپراتورها معتقدند که مسدود کردن خروجی آب و کاهش اجباری دبی باعث افزایش بار موتور می شود. در واقع، برعکس، لوله های خروجی واحدهای آبیاری پمپ گریز از مرکز پرقدرت معمولی مجهز به شیر دروازه ای هستند. به منظور کاهش بار موتور در هنگام راه اندازی واحد، شیرهای دروازه باید ابتدا بسته شوند و پس از روشن شدن موتور به تدریج باز شوند. این اصل است.
پمپ آب کالیبر بزرگ با لوله آب کوچک برای پمپاژ
بسیاری از مردم معتقدند که این می تواند هد واقعی را افزایش دهد، اما در واقع، هد واقعی یک پمپ آب برابر است با کل هد منهای هد تلفات. پس از تعیین مدل پمپ آب، کل هد ثابت می شود. از دست دادن هد عمدتاً از مقاومت خط لوله ناشی می شود. هرچه قطر لوله کوچکتر باشد، مقاومت آن بیشتر می شود و در نتیجه هد بیشتری از دست می رود. بنابراین، کاهش قطر لوله نه تنها باعث افزایش هد واقعی پمپ نمی شود، بلکه باعث کاهش آن می شود و منجر به کاهش راندمان پمپ می شود. به طور مشابه، هنگامی که یک پمپ آب با قطر کوچک از یک لوله بزرگ آب برای پمپاژ آب استفاده می کند، هد واقعی پمپ کاهش نمی یابد. در عوض، هد تلفات به دلیل کاهش مقاومت خط لوله کاهش می یابد و در نتیجه هد واقعی افزایش می یابد. برخی از کاربران نیز بر این باورند که وقتی یک پمپ آب با قطر کم از یک لوله آب بزرگ برای پمپاژ آب استفاده می کند، به ناچار بار موتور را به شدت افزایش می دهد. آنها معتقدند که با افزایش قطر لوله، فشار آب در لوله خروجی روی پروانه پمپ افزایش می یابد و در نتیجه بار موتور به شدت افزایش می یابد. آنها نمی دانستند که بزرگی فشار مایع فقط مربوط به سر است و نه به سطح مقطع لوله آب. تا زمانی که هد ثابت باشد و اندازه پروانه پمپ آب بدون تغییر باقی بماند، فشار وارد بر پروانه بدون توجه به قطر لوله ثابت می ماند. با این حال، با افزایش قطر لوله، مقاومت جریان آب کاهش مییابد و در نتیجه سرعت جریان افزایش مییابد و مصرف برق نیز افزایش مییابد. اما تا زمانی که در محدوده هد نامی قرار دارد، پمپ آب می تواند بدون توجه به افزایش قطر لوله به طور معمول کار کند و همچنین می تواند تلفات خط لوله را کاهش دهد و راندمان پمپ را بهبود بخشد.
هنگام نصب خط لوله ورودی، قسمت افقی باید تراز یا منحنی رو به بالا باشد
این امر باعث تجمع هوا در لوله ورودی، کاهش سطح خلاء لوله و پمپ آب، پایین آوردن سر مکش پمپ و کاهش خروجی آب می شود. روش صحیح این است که قسمت افقی باید کمی به سمت منبع آب متمایل شود، نه افقی، چه برسد به بالا.
زانوهای زیادی در خط لوله ورودی استفاده می شود
اگر زانویی بیشتری در خط لوله ورودی استفاده شود، مقاومت جریان آب موضعی را افزایش می دهد. و آرنج باید در جهت عمودی بچرخد نه در جهت افقی تا از جمع شدن هوا جلوگیری شود.
ورودی پمپ آب مستقیماً به زانویی متصل است
این باعث توزیع نابرابر جریان آب در هنگام ورود به پروانه از طریق زانو می شود. زمانی که قطر لوله ورودی بزرگتر از ورودی پمپ آب باشد، باید یک لوله با قطر متغیر غیرعادی نصب شود. قسمت صاف لوله با قطر متغیر غیرعادی باید در بالا نصب شود و قسمت شیبدار باید در پایین نصب شود. در غیر این صورت، هوا جمع می شود، خروجی آب کاهش می یابد یا نمی توان آب را پمپ کرد و صداهای برخورد شنیده می شود. اگر قطر لوله ورودی با ورودی پمپ آب برابر باشد، باید یک لوله مستقیم بین ورودی پمپ آب و زانویی اضافه شود و طول لوله مستقیم نباید کمتر از 2-3 بار باشد. قطر لوله آب
قسمت پایین لوله ورودی با شیر پایینی عمودی نیست
اگر به این صورت نصب شود، شیر به خودی خود بسته نمی شود و باعث نشت آب می شود. روش صحیح نصب، نصب شیر پایینی روی لوله ورودی، ترجیحا با قسمت پایین عمودی است. اگر به دلیل شرایط زمین امکان نصب عمودی وجود نداشته باشد، زاویه بین محور لوله آب و صفحه افقی باید حداقل 60 درجه باشد.
موقعیت ورودی لوله ورودی نادرست است
(1) فاصله بین ورودی لوله ورودی و کف و دیواره حوضچه ورودی کمتر از قطر ورودی است. در صورتی که در کف استخر رسوب و سایر آلاینده ها وجود داشته باشد و فاصله ورودی تا کف استخر کمتر از 1.5 برابر قطر باشد، باعث آبگیری ضعیف یا مکش رسوب و زباله در حین پمپاژ، مسدود شدن آن می شود. ورودی
(2) هنگامی که ورودی آب لوله ورودی به اندازه کافی عمیق نباشد، باعث ایجاد گرداب در سطح آب در اطراف لوله ورودی می شود که بر ورودی آب تأثیر می گذارد و خروجی آب را کاهش می دهد. روش صحیح نصب به این صورت است که عمق ورودی پمپ های آب کوچک و متوسط نباید کمتر از 300-600 میلی متر و پمپ های بزرگ آب کمتر از 600-1000 میلی متر نباشد.
خروجی لوله آب بالاتر از سطح آب معمولی استخر خروجی آب است
اگر خروجی بالاتر از سطح آب معمولی مخزن آب باشد، اگرچه هد پمپ را افزایش می دهد، اما سرعت جریان را کاهش می دهد. اگر به دلیل شرایط زمین، خروجی باید بالاتر از سطح آب استخر خروجی باشد، باید زانویی و لوله های کوتاه در دهانه لوله تعبیه شود تا لوله آب سیفون شود و ارتفاع خروجی کاهش یابد.
