اولین اقدام این است که یک شیر ته مکنده در انتهای لوله مکش پمپ شناور برای چاه نصب شود. در تئوری، شیر پایین مکش یک شیر برگشتی است، که تضمین می کند که جریان آب فقط می تواند از استخر وارد لوله مکش شود و نمی تواند به عقب برگردد، بنابراین لوله مکش با آب پر می شود، اگرچه محور پمپ غوطه ور چاه است. بالاتر از سطح آب کار استخر، اما به دلیل عملکرد دریچه ته مکنده، آب لوله مکش به داخل استخر جریان نمی یابد، به طوری که لوله مکش همیشه با آب پر می شود و اطمینان حاصل می شود که پمپ شناور برای چاه را می توان به طور فعال و سریع راه اندازی کرد.
دومین اقدام استفاده از منابع آبی دیگر برای تامین آب است. بر اساس اولین فرم جذب آب، یک بالستیک در پشت شیر چک لوله خروجی آب پمپ شناور برای چاه نصب می شود و بالستیک به لوله آبرسانی شهری در فضای باز یا سایر منابع آب داخلی متصل می شود. ، و لوله مکش پمپ شناور چاه نصب شده است. آب را تامین کنید، آب نشت شده توسط شیر پایین را تکمیل کنید تا لوله مکش پر از آب شود. قابلیت اطمینان این نوع جذب آب به طور غیر ضروری تحت تأثیر منبع آب آزاد قرار می گیرد. هنگامی که منبع آب آزاد برای مدت کوتاهی متوقف شود، ممکن است آب در لوله مکش نشت کند، بنابراین هنگام راه اندازی پمپ، آبیاری دستی لازم است.
سه شکل آن بهبود مستمر فرم دوم جذب آب است و از مخزن آب سقفی برای تامین آب لوله مکش پمپ آب استفاده می شود. این فرم برای منبع آب باز برای توقف آب ضروری نیست و از قابلیت اطمینان بالایی برخوردار است. برای ساخت مخزن آب سقفی مناسب است. برای ساخت و ساز بدون مخزن آب سقفی، می توان یک مخزن آب کوچک نیز در اتاق پمپ تعبیه کرد تا آب لوله مکش پمپ شناور چاه را تامین کند.
از طریق سنتز فوق می توان دریافت که حالت جذب آب خودآبیاری از سطح ایمنی و اطمینان بالایی برخوردار است. هنگامی که حالت جذب آب خودآبیاری نمی تواند اتخاذ شود، حالت جذب آب پمپ باید با توجه به وضعیت تئوری استحکامات انتخاب شود تا هم قابل اعتماد و هم مقرون به صرفه باشد.
