پمپ های گریز از مرکز به دلیل کارایی و قابلیت اطمینان قابل توجهی که دارند به طور گسترده در صنایع مختلف برای انتقال سیالات استفاده می شوند. با این حال، ریزش پروانه یک مشکل رایج است که بر عملکرد و عمر مفید پمپ های گریز از مرکز تأثیر می گذارد. ریزش پروانه زمانی اتفاق میافتد که تیغهها یا پرههای پروانه شکسته میشوند و در نتیجه سرعت جریان کاهش مییابد و ارتعاشات و صدا افزایش مییابد.
عوامل متعددی وجود دارد که می تواند در ریزش پروانه در پمپ های سانتریفیوژ نقش داشته باشد. با این وجود، موارد زیر رایج ترین آنها هستند:
1. شکستگی مواد: کیفیت مواد پروانه در تعیین مقاومت در برابر شکستگی قابل توجه است. اگر مواد به کار رفته در پروانه مناسب نباشد یا ضعیف ساخته شود، می تواند منجر به شکستگی پروانه شود. از این رو، انتخاب مواد با کیفیت خوب مانند فولاد ضد زنگ، برنز یا سایر آلیاژها برای جلوگیری از ریزش پروانه بسیار مهم است.
2. کاویتاسیون: حفره زمانی رخ می دهد که فشار در سیستم به فشار بخار سیال کاهش یابد. باعث افت ناگهانی چگالی مایع می شود که منجر به تشکیل و متعاقب فروپاشی حباب ها می شود. کاویتاسیون فشارهای زیادی بر روی تیغه های پروانه ایجاد می کند که می تواند منجر به ریزش شود.
3. بارگذاری بیش از حد: کارکردن پمپ بیش از ظرفیت توصیه شده یا نامی می تواند باعث ایجاد فشار بیش از حد بر روی پروانه شود و منجر به ریزش پروانه شود. بنابراین، لازم است اطمینان حاصل شود که پمپ در محدوده های توصیه شده کار می کند.
4. خوردگی: خوردگی پروانه می تواند منجر به ایجاد نقاط ضعیفی شود که مستعد شکستگی هستند. برای جلوگیری از شکستگی پروانه باید از مواد مقاوم در برابر خوردگی در محیط های خورنده استفاده شود.
5. ناهماهنگی: تراز نادرست پمپ و موتور می تواند باعث ایجاد لرزش و در نتیجه ریزش پروانه شود. برای غلبه بر این مشکل، باید در حین نصب پمپ از روش های تراز مناسب پیروی کرد.
در نتیجه، ریزش پروانه یک مسئله رایج در پمپ های سانتریفیوژ است، اما می توان با انتخاب مواد مناسب برای پروانه، عملکرد در محدوده توصیه شده، جلوگیری از حفره، خوردگی و ناهماهنگی از آن جلوگیری کرد. با مراقبت مناسب از پمپ های گریز از مرکز، می توان ریزش پروانه را به حداقل رساند و پمپ ها می توانند برای مدت طولانی به طور موثر و موثر کار کنند.